Carlos’ Whisky-schrijfsels

Het werd nog laat gisteren. Ik had “tastingtijd” gekregen van 22u tot 23u maar het was uiteraard al snel 23u30 toen we de tasting stillegden.

Alles begon met de rit naar de Kemmelberg. Op zich een gemakkelijke baan, maar de gps zorgde op het laatse alsnog voor een kleine misser, door het huisnummer 34 van Hostellerie Kemmelberg beneden de berg te lokaliseren, terwijl deze plaats helemaal op de top ligt. Nu ja gelukkig denkt een mens ook nog zelf en waren we in no time op de juiste plaats van bestemming.

Bij het binnengaan werd ik vriendelijk begroet en geholpen om alle materiaal naar de juiste “zaal” te brengen. We kregen het vergaderzaalke beneden in de kelder, maar met een fantastisch uitzicht over Franse Vlaanderen.

Ik zette alles klaar en de leden van 51 club begonnen binnen te sijpelen. Na de receptie met lekkere hapjes gingen we aan tafel. Vlaamse asperges, lokaal varkenshaasje en framboos dessert, ne mens kan zwaarder “gekloot” worden hé. Het was heel lekker en meteen een goede fond voor de tasting.

Omstreeks 22u08 kon ik beginnen aan de tasting. Na het “verplichte” productieproces boomden we nog even door over het belang van vaten, onafhankelijke bottelaars, kleur en bijkleuringen, enz…

Het aanwezige publiek was geboeid en stelde veel vragen. ook smaaktechnisch was deze groep “goed op de hoogte”. Er kwamen veel reacties op smaak en geur en die waren zo goed als altijd “er doef op”. Leuk om dat nog eens mee te maken in zo’n groep.

Rond 23.37 maakten we er een einde aan met een korte uitleg over prijs en whisky. Kort hierna gingen de eerste leden weg, maar de “liefhebbers” kwamen nog even bij mij zitten. We hadden nog een leuk gesprek over whisky, reizen en ook smaak.

Kortom dit was een heel plezante tasting. Nog even de vuile glazen in de auto gezet en dan rustig cruisen naar huis met een akoestische cd van Ozark Henri…

tot de volgende

Carlos

Hoi,

Deze avond mag ik een “speed-tasting” verzorgen op de kemmelberg.
De locale 51-club ( nee geen huis van lichte zeden) heeft er namelijk vergadering en ik mag tussen 22u en 23uur een tasting geven.
Kan leuk worden.

op het programma staan een william lawson, een Glencadam 10y en een OMC laphie van 12y.

Ben benieuwd, wat het zal worden…

Ik hou jullie op de hoogte.

Carlos

Donderdag laatstleden was er de clubtasting in Kerkhove. Enkele vaste aanwezigen waren deze keer afwezig, maar uit het niets, weliswaar iets te laat, dook Bert B. weer op.

Het onderwerp van de avond was nagaan wat hout met whisky doet, maar eerst stond een “opdracht” op het programma.

We hadden namelijk een fles “Glen Ellis” blended gekregen om te “testen”. We werden vriendelijk gevraagd om ons oordeel hierover neer te pennen. Deze whisky wordt aangeboden aan kleine winkeltjes zodat zij een product hebben dat tegen de J.walkers en J&B’s van deze wereld kan concurreren.

Het besluit kan kort zijn, deze blend is zeker de moeite waard en overklast een aantal concurenten zeker. Het is een zachte fruitige blend met weinig diepgang die zeker een plaatske verdient tussen j&b en william lawson.

Daarna kwam het echte werk.

We begonnen de avond met een spirit van belgian owl die we vergeleken met de driejarige whisky. Dit gaf ons een goed idee over wat whisky meemaakt in een vat. De algemene conclusie was dat de fruitigheid reeds in de spirit zit maar dat de periode op vat veel andere leuke dingen naar boven haalt. De spirit werd door de meesten echter als “niet lekker” omschreven.

Daarna proefeden we blind onderstaande rijtje :

Glenmorangie Original
Glenmorangie Nectar d’Or
Glenmorangie Astar
Glenmorangie Quinta Ruban

Bij deze selectie werd in de beide clubs duidelijk dat de rijping op een ander vat een echte meerwaarde kon brengen aan het origineel.

De Astar werd echter de grote winnar van het verhaal. In de beide clubs haalde deze zeer leuke whisky de hoogste score.

Dit was een zeer leuke tasting die ons weer veel geleerd heeft.

De volgende keer is de ledentasting aan de beurt. Dit wil zeggen dat enkele leden een tasting voorbereiden en die aan de anderen zullen voorstellen. In Avelgem zullen we dan ook 4 nieuwe (en vrouwelijke ) leden mogen begroeten.. Ik kijk nu al uit naar juni…

Bert B. heeft echter nog iets leuk te vertellen over zijn deelname aan deze tasting, maar zal er waarschijnlijk op zijn dagboek nog wel een stukje over schrijven…

Carlos

Tot mijn grote verbazing kreeg ik vandaag een tip over een artikel in het nieuwsblad.

Klik hier om het artikel te lezen.

Leuk en verrassend.

Dit is de tekst trouwens:

Nieuwe site

AVELGEM - De Wee Dram Whisky Society is een lokale vereniging van whiskyliefhebbers en -proevers die regelmatig ‘tastings’ organiseren. Dat is ook vandaag het geval in ‘t Eenvoudig Bestaan, deelgemeente Kerkhove. De vereniging heeft een nieuwe website: www.weedram.be. (djw)

Het gaat goed met de whiskywereld in vlaanderen. Het aantal liefhebbers groeit en blijkbaar het aantal clubs ook.

Gisteren was ik gevraagd om de starttasting van een nieuwe Izegemse whiskyclub te verzorgen. Samen met Premium spirits en dhr Werbouck (van de winkel in Izegem) hadden ze een line-up gemaakt van Benriach. 8 stuks om precies te zijn:

12y, 16y en 20y
15y sherry en port finish
10y curiositas, 21 y authenticus
1984, 23y single cask port finish

De tasting begon een beetje met vertraging , maar was uiteindelijk zo geestig dat we maar tegen 23u30 gestopt zijn.

Ik ben ervan overtuigd dat ze daar in Izegem een goede club zullen kunnen samenstellen als ik het enthousiasme van de oprichters en de aanwezige proevers in acht neem. Het zoeken naar een naam zal volgens mij de eerste horde worden. Ik ben benieuwd wat er uit de bus gaat komen.

Ik wens ze bij deze dan ook een prachtig clubjaar toe met veel plezante en leerrijke tastings.

carlos

Gisteren was er de apriltasting van de club in heule.

Het onderwerp was finishing en zijn aanverwanten.

Wat we proefden blijft nog even geheim tot na de tasting in Kerkhove, maar ik kan wel al zeggen dat het leerrijk is geworden.

Naast het traditionele vraagteken om de tasting mee te starten werden we deze keer door Chris ook getrakteerd op een “afsluiterke”.

En wat voor één! We kregen namelijk een glas ingeschonken van de Ardbeg Supernova die speciaal voor het Ardbeg Commitee gebotteld werd op 3000 flessen.

Deze Ardbeg was een magistrale afsluiter van de avond. Een evenwichtige en zeer gerookte (100ppm volgens de fles) Ardbeg die zijn plaatske verdient tussen de grotere Ardbegs.

Nogmaals dank aan alle aanwezigen voor de schitterende avond en de extra proeverkes.

Carlos

Hoi onlangs mocht ik een tasting doen voor de culturele vereniging Curieus uit Avelgem. Een thuismatch dus.

Het werd een leuke avond waarvan u hier een beschrijving en enkele foto’s kan vinden:

carlos

beste lezers.

Binnenkort gaat de website van the weedram whisky society uit de lucht.

Geen paniek echter, dit is een tijdelijk gebeuren.

De reden hiervoor is dat de software waarop de site nu draait een beetje tilt geslagen is en dat ik een andere versie zal installeren. Dit kan even tijd vragen, maar geen nood, binnenkort zijn we terug meer de neiuwe site.

Mag ik vragen dat iedereen die tips heeft voor de site deze even doormaild, zo kan ik er rekening mee houden.

alvast bedankt.

Carlos .

Clubtastings februari

Hoi,

Deze maand was het weer zover, de eerste clubtasting van het nieuwe jaar. Op de algemene vergadering hadden we met z’n allen beslist om dit jaar ook eens “bourbon tasting” te doen. Ik besloot dan maar om er het jaar mee te beginnen.

De eerste les van deze tastings was heel erg duidelijk: “zeg nooit meer bourbon tegen Amerikaanse whiskey”. Het mag duidelijk zijn dat men ook aan de andere kant van de plas een behoorlijke verscheidenheid van whiskey maakt. Niet alleen is er Bourbon, maar ook Tennessee, rye, wheat, wheated bourbon, corn en blended.

één van de grootste misvattingen is echter dat Jack Daniels een bourbon is. Dat klopt niet omdat het een Tennessee is. Dit is een aparte stijl binnen de Amerikaanse whiskey. Dit komt doordat de spirit gefilterd wordt door esdoornhoutskool. Hup, en zo sneuvelde meteen één van de heilige huisjes. Veel schotse whisky rijpt dan ook niet op Bourbonvaten maar wel degelijk op tennessee vaten. Maar dat bekt natuurlijk wat minder gemakkelijk hé…

Wij proefden :

Jack Daniels Silver select single barrel : Tennessee
William L. Weller : Straight wheated Bourbon
Bernheim small batch: wheat whisky
Eagle rare single barrel: Straight Bourbon
Thomas Handy Sazerac : Straight Rye
George T. Stagg : Straight bourbon.

Deze tasting opende de ogen van menig clublid en bracht verbazing en soms bewondering naar boven. Ik kan met een gerust hart zeggen dat deze tasting een openbaring was en dat we met z’n allen veel geleerd hebben.

De grote overwinnaar in de beide clubs was op punten de George T Stagg, maar op gevoel ( prijs/kwaliteit) was dat duidelijk de Eagle Rare. Wegens zijn prijs van om en bij de 37 euro is dit ivg met de stagg ( 133 euro) een koopje.

Dit was een zeer geslaagde tasting en wat mij betreft kan ik iedereen aan raden om de oogkleppen even aan de kant te leggen en zichzelf ook eens over te geven aan de amerikanen. Ik wil hierbij de mensen van 100 proof dan ook veel succes te wensen met hun “105°PROOF Bourbonclub”, die binnenkort wordt opgericht. Maar misschien dekt de naam de lading niet helemaal…

Carlos

Virgin Wood;

Op onze stand stond tussen de Benriach flessen ook een fles gebotteld voor premium spirits, 1988 op virgin wood. Iedereen die deze proefde was er behoorlijk wild van. Ik ook trouwens.

Clément, lid uit Heule, was die ook komen proeven en was even daarna op de stand van Glenlivet langsgegaan om eens te vragen wanneer zij met een “virgin wood” op de markt zouden komen. Dat was de start van dit verhaal.

Even later, ik wist toen nog niet wat Clément daar verteld had, kreeg ik een, in schotse ruitjes geklede, Nederlandse dame aan de stand. Aangezien de benriach Masterclass met Alan McConnocie bezig was, nam ik de stand voor mijn rekening. De dame begon met me te vertellen dat wij leugens vertelden aan de bezoekers. Ik vroeg wat wij dan wel vertelden. Ze zei “jullie zeggen dat jullie hier een fles whisky staan hebben op virgin wood, awel dat is onmogelijk, dat is een grote leugen”. Ik probeerde er een woord tussen te krijgen, maar dat lukte niet. Ze ging verder over het feit dat virgin casks niet gebruikt werden omdat ze het mooie smaak en geur evenwicht van de spirits kapot maakten. Het rivier water vervangen door leiding water zou een zelfde vernietigende effect hebben volgens haar. De virgin casks bevatten teveel tannine en vernietigen wat er in het vat gaat. En zo ging ze nog enkele minuten verder.

Ik probeerde weer om er een woord tussen te krijgen maar dat lukte niet. Haar even laten proeven was een oplossing geweest, maar Alen had de fles mee naar de masterclass. Jammer. Uiteindelijk vertrok ze, zichtbaar kwaad in de massa.

Even later kwam Clément me vragen of de “madam” van Glenlivet langsgeweest was en toen begon ik te snappen wie ze was. Het voelde nog slechter aan.

Toen Alen van de masterclass terug kwam vertelde ik hem het verhaal. Hij begon hartelijk te lachen. Hij vertelde me dat die van Glenlivet dat vooral moet doen, zagen over virgin wood! Het vat dat gebotteld werd, werd namelijk nog te rijpen gelegd (1988) toen Seagram ( chivas, glenlivet, … ) nog eigenaar was van Benriach. Dus eigenlijk, zei Alen, kwam die mevrouw zeggen dat ze zelf idioten waren toen ze dat vat hebben gevuld… leuk… maar jammer dat ze niet gekomen is toen Alen er was. Ik had haar gezicht wel willen zien toen ze dat te horen kreeg.

Ik ben erna nog naar de stand van Glenlivet geweest om alles uit te klaren, maar de dame in kwestie was verdwenen. Jammer.

Wat leer je hieruit: awel dat op zo’n festivals nog steeds mensen staan in kilt of ruitjes kleren die de klepel toch niet echt weten hangen. Ik vind dat betreurenswaardig.

Carlos