Hallo,
Luc Timmermans en ikzelf waren in september op bezoek in Hotel Falster te Kolding (DK). We beleefden daar een SCHITTEREND weekend. We leerden eveneens Bart ‘T Jampens kennen. Bart is één van ‘s werelds grootste verzamelaars van Glenfiddich (het festival werd niet toevallig georganiseerd in het hotel van ‘t werelds GROOTSTE Glenfiddich verzamelaar: Hans Henrik Hansen). Het festival werd trouwens gedoopt: WWW (Wild Whisky Weekend).
De kennismaking met Bart, zijn spitsbroeder Dominiek, en diens vriendin Viv, verliep uitstekend. Zo goed zelfs dat we afspraken mekaar op regelmatige basis te ontmoeten: om de drie maanden bij één van de vier thuis …
Vorige zaterdag was ik al aan de beurt. De afspraak was dat ieder twee flesjes zou meebrengen om zo aan een totaal van 8 flessen te komen en zo een mooie tasting ‘à la Danoise’ te kunnen garanderen. Luc was als eerste ter plekke, en had natuurlijk al 6 flessen mee in plaats van twee … kort daarop kwamen ook Bart en Dominiek & Viv binnen met elk een bak flessen mee. Dit beloofde al voor ‘t vervolg van de avond.
Tijdens ‘t aperitief nuttigden wij al enkele drams. Als hoofdgerecht had ik lasagne voorzien met een lekker rood wijntje, wat we toch maar beslisten weer te laten vallen om ‘t alcoholverbruik niet ten top te drijven.
Na ‘t eten gingen we door met de tasting, en liet Bart ons twee flessen proeven die gekocht waren in dezelfde whiskyshop: Taveirne te Deinze. De eerste had ik al eens geproefd bij Bart thuis. Het was een Edradour, gefinished op chardonnay-vaten. Edradour heeft enkele jaren geleden wat gesukkeld met een washback, waardoor ze met een hele partij slechte whisky zitten. Deze was dus niet te zuipen. Geen verwijt aan Bart, maar een verwijt aan Edradour, de importeur van Edradour, en de winkelier die zoiets produceren, importeren, en verkopen.
De fles die erna kwam was een Linkwood gebotteld door Signatory. Bart was deze fles de dag ervoor eveneens gaan kopen bij dranken Taveirne te Deinze. Deze was eveneens niet lekker. Bart had in de winkel nochtans gevraagd om een lekkere fles voor een tasting die hij zou hebben met mensen die behoorlijk veel met whisky bezig zijn. Jammer, maar opnieuw geen verwijt aan Bart, want de fles die hij dààrna zette was een SCHITTERENDE Glenfiddich Single Cask uit het gezegende jaar 1968. Deze was een regelrechte dikke vette TOPPER !!! Voor mij één van de beste van de avond.
Barts ‘partner in crime’, Dominiek, was in Denemarken een totale whiskyleek, maar voorwaar, de man heeft talent voor wat betreft nosen en tasten en vooral een steeds groter wordende interesse voor het levenswater …
Na de tasting werd uitvoerig afscheid genomen, met één collectief gevoel: het verlangen naar een volgende tasting à la Danoise.
Gr.,
B. !!!