Hallo,
Allereerst onze excuses om van zaterdagnamiddag tot vannamiddag off-line te zijn geweest. ‘t Is hier blijkbaar wat hectisch geweest met redelijk grote bezoekersaantallen … hoe zou DAT toch komen ??? 
Hierna de ontknoping van de Ultimate Challenge, enjoy:
Na collectief onze blauwe glaasjes gereinigd te hebben met pure alcohol verhuisden deze weer naar de keuken om er de Ardbegs in te schenken. Zo geschiedde, en Paul zette ze erna weer in een willekeurige volgorde voor onze neus.
Opnieuw ’t zelfde zicht: de vier proevers met elk zes blauwe glaasjes voor de neus … met daarin een aantal van de grootste whisky’s die men maar kan vinden. Het eerste wat echter in mij opkwam toen ik aan al die dikke Ardbegs rook was:”Da’s godverdomme allemaal ’t zelfde”. NU begreep ik wat Luc bedoelt met zijn ‘drinkability’ scores. De anderen beaamden mijn analyse.
Die Ardbegs, dat zijn geen whisky’s om zat mee te worden, zoals Luc en Paul stelden. Daar drink je ééntje van, of zoals Carsten Ehrlich ’t zegt: een Ardbeg is goed om de palates weer gelijk te zetten en erna weer door te gaan met de tasting, maar zet NOOIT meer dan twee Ardbegs in een tasting. Na de elegantie en de complexiteit van de wijnen en de elegantie en de complexiteit van de Bowmores waren deze Ardbegs een ware schok.
Pas op, ik heb hier niet gezegd dat ze niet lekker waren hé … ik zeg alleen dat ik véél miste wat ik bij de Bowmores wél vond. Luc zei ineens: ”Zie je wel … dienen Bruyneel is ne Speysider, want daar kunt ge zat worden en bij Ardbeg niet”.
Opnieuw probeerden we ze correct te plaatsen, wat deze keer beter zou lukken want Luc en ik plaatsten blind allebei de zes glaasjes bij de juiste whisky. Dit verwonderde mij zelfs, want oorspronkelijk vonden we bij de Bowmores vrij grote verschillen en plaatsten er maar twee (Bert) en drie (Luc) juist, terwijl we bij de Ardbegs, die we allemaal ’t zelfde vonden, alles juist plaatsten. Midden de tasting van de Ardbegs zei ik ineens:”Godverdomme, ik moet helemaal opnieuw beginnen”. Luc pareerde direct:”Geeft diene mens ‘ns een nieuw blad”. Dit had een zoveelste schaterlach tot gevolg.
Hierna de line-up en mijn scores van de Ardbegs:
Ardbeg 1967/1995 Dark Oloroso (53,2%, Signatory, Cask n. 574) (93)
Ardbeg 1972/2004 (ob for DK ‘Ping1′, cask 2780, 51,4%, 245 fl.) (96)
Ardbeg 1967/1995 (53,7%, Signatory, C#575, Pale Oloroso) (96)
Ardbeg 1974/1997 “Provenance” (55.6%, OB, Europe) (95)
Ardbeg 1974/1983 (59%, Duthie for Samaroli, 2400 bottles, 75cl.) (98)
Ardbeg 1974/2000 “Provenance” (55%, OB, Asia, 75cl) (97)
Met de blauwe glaasjes zagen wij dus GEEN kleur, en het bleek dat het zelfs moeilijk was om te bepalen of een whisky van een sherryvat, dan wel van een bourbonvat kwam. Hieruit blijkt dus dat we ons vaak véél te veel laten leiden door de kleuren van een whisky. Ik heb nu die blauwe glaasjes … reken maar dat ze in de toekomst vaak zullen gebruikt worden !!! Achteraf waren we alle vier zeer tevreden dat we die MONDgeblazen blauwe glaasjes gebruikt hadden omdat nu énkel de whisky telde.
Voor de groep (3 stemmen tegen 1 in een tasting die 100% blind was is wel representatief lijkt me …) was dus DE overall winner van de Ultimate Challenge:
Bowmore 37yo 1964 (49,6%, OB, Fino Sherry Cask, 300 bts)
Wij realiseren ons dat hetgeen wij gedaan hebben niet gauw meer zal terugkeren. Twee dergelijke wijnen met erna twaalf van de allerbeste whisky’s die ooit gemaakt werden en dat alles op één avond … in elk geval … ons pakken ze ’t nooit meer af, wij hebben ’t gehad !!!
Ik wil graag Paul, Luc en Frédéric bedanken voor de schitterende avond vol plezier, amusement, machtige drams, magnifique wijnen, maar vooral ECHTE vriendschap, en dààr doen we het uiteindelijk allemaal voor want beeld je eens in dat je al deze lekkernijen alleen zou moeten nuttigen …
Met deze zelfde groep mensen gaan wij een volgende clash organiseren van top rode wijn, erna een clash van top witte wijn, erna top cognac, erna top armagnac, erna top grappa, erna top rum, enz. … niemand kan zeggen dat we nie goe bezig zijn !!!
Stay tuned for more …
Gr.,
B. !!!