Hallo,
Zoals eerder al gesteld waren Wouter, Frédéric, ikzelf, en de respectievelijke dames en kinderen vorig weekend op weekend in Trooz (zo’n 20 km. van Coo).
Voor Frédéric, Wouter, Ann en Tine, Thibault en Cédric, Birgit en Hanne was ‘t weekend al begonnen op vrijdagavond. Elke en ik kwamen pas zaterdagmorgen aan. We losten de auto en zetten meteen koers naar Coo voor de langverwachte buggytocht. De kinderen bleven achter samen met Leentje, de babysit die Wouter en Tine meegebracht hadden.
Door lottrekking werd bepaald welke dame haar lot zou leggen in de handen van welke ‘piloot’. Tine werd gekoppeld aan Frédéric, Elke mocht naast Wouter plaatsnemen, en Ann werd aan mij gelinkt.
De eerste helft van de tocht reden onze begeleiders als oma’s en opa’s. Wij probeerden toch IETS te doen, en lieten bijwijlen grote afstand tussen onze voorliggers en onszelf om toch eens wàt ‘spectaculairs’ te kunnen doen. Wouter en ikzelf hadden al enkele mooie ‘drifts’ laten zien (Frédéric reed achter mij dus ik heb ‘m haast niet gezien), tot ik ineens in een pràchtige haarspeldbocht vol kleine steentjes helemaal dwars doorkwam … terwijl onze begeleider mij recht in de ogen keek.
Hij kwam recht op ons af, en ik zei tegen Ann:”Ja, we mogen te voet naar huis.”, zoals ons in de voorafgaande briefing beloofd was. De man zei me:”Ik heb je al de hele tijd in ‘t oog en in ‘t begin gaf ik je ‘t voordeel van de twijfel, maar nu ben ik zeker dat je ‘t expres doet. Ikke daarop:”Alsof ik dat zou durven …”. Ik kreeg mijn laatste verwittiging en de volgende keer kon ik stappen 
…
Tijdens de pauze halfweg gingen wij toch eens rustig en vriendelijk met die mannen praten, en de slotconclusie was: “maintenant on va s’amuser et rouler plus vite” … en ze hebben woord gehouden. De donut die ik trok toen we even allemaal stilstonden verhitte bijna weer de gemoederen, maar de rest van de tocht was écht leuk. We waren nét voor de bui binnen in ‘t restaurant, en deden nà de bui nog enkele terrasjes alvorens weer naar Trooz te trekken.
In Trooz aangekomen zagen we Leentje doornat met 4 kinderen die achter haar aan liepen met de tuinslang. Wouter begon aan ‘t avondmaal. Wouter en Tine waren de organisatoren van ‘t hele weekend en het mag zeker gezegd dat de organisatie tot in de puntjes verzorgd was: zéér leuke en verzorgde locatie, superlekker eten, toffe activiteiten.
Het avondmaal bestond uit ‘rode kiekens’ (onze codetaal voor kreeften) die gedeeltelijk gekookt en erna open gesneden en verder gegaard werden op de barbecue. Het resultaat was njammie. Frédéric had enkele wijnen geselecteerd voor erbij die zodanig lekker waren dat we nogal snel zonder voorraad zaten.
Hierna haalde ik mijn bakje boven waarin ik volgende flesjes had geselecteerd:
Dumbarton 32y. 1962/1994 (49,90%, Cadenhead’s, ‘Single Grain’)
Glenfarclas – 40y. – 12/’64 – 10/’05 – cask 1578 – 53,5% – Luc’s Daily Dram
BenRiach 10y. 1994/2004 (46%, S.V., cask 1626, 483 fl.) (peatbom van dienst)
Bell’s blend NAS (43%, bott. 1972)
BenRiach 28y., 1976/2005 (57,60%, ob ‘for Craigellachie’, cask 8079, 144 fl.)
BenRiach 1980/2006 (57,2%, ob, cask 2534, Virgin Wood)
BenRiach 25y., 1979/2005 (57,5%, ob, cask 10985, 228 fl.)
BenRiach 21y. (46%, ob 2005, Authenticus)
BenRiach 25y. (50%, ob 2006)
BenRiach 30y. (50%, ob 2006)
Glenmorangie Burr Oak Reserve (1993/2004, ob, 1152 fl., 56,3%)
Dailuaine 22 yo 1973-1995 (61.80%, Rare Malts 20cl.)
Port Ellen 1978/2002 (60,9%, S.V., Sherry cask 5265, 464 fl., 60,9%)
Longmorn 1955/1996 (40%, G&McPh)
Wouter, Frédéric en ik gingen meteen aan ‘t werk. Na middernacht ging iedereen met mondjesmaat slapen, tot rond 2u uiteindelijk Frédéric en ik alleen overbleven. We hebben weer memorabele muziek gespeeld en we hebben nog één en ander geproefd en herproefd enz. enz. enz. … tot 4:30u.
Wat we op zondag uitvraten, is voor morgen …
Stay tuned for more …
Gr.,
B. !!!